Azerbaycan Turkiye Bir Millet Iki Devlet
Yükleyen Elvin Mamedov. – Azerbaycan ile ilgili diğer videolar.

Bu yazı 1873 defa okunmuştur

1918 yılının mart-nisan aylarındaki kanlı olaylar ise Azerbaycan tarihinin en kanlı sayfalarındandır. Bakû, Şamahı, Kuba, Muğan,Lenkeran, Nahçıvan, Zengezur’da 60 binden çok insanımız öldürülmüş, on binlerce insan ise vatanlarından kovulmuştur. Bakû’da 30 binden fazla kişi özel yöntemlerle zalimcesine katledilmiştir.

Şamahı’da 58 köy yakılmış-yıkılmış, 7 bin civarında insan – onlardan 1653 kadın, 965 çocuk- öldürülmüştür. Kuba’nın 122 Müslüman köyü mahvedilmiştir. Karabağ’ın dağlık bölgelerinde 150′den fazla, Zengezur’da 115 köy yerle bir edilmiş, bütün ahalisi öldürülmüştür. Erivan gubernasında 211, Kars’ta 92 köy yıkılmış, 132 bin Azerbaycan Türkü mahvedilmiştir. 1916′da Erivan’ın 375 bin olan Azerbaycan türkü nüfusunun 1922′de toplam 70 bini hayatta kalmıştır. Bu 305 bin nüfusun büyük bir kısmı Ermeniler tarafından mahvedilmiştir.

Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin kurucusu olan M.E.Resulzade, Almanya’da yayımladığı İstiklal gazetesinin 1 Nisan 1933 tarihli 31. sayısında (Azerbaycanlıların Soyqırımının 15. Yılı Özel sayısı) günün ‘kahramanlarını’ şöyle sıralamıştır: Şaumyan, Arakelyan, Ter-Mikaelyan, saakyan, lalayan, Amazatsi, Emiryan… Göründüğü gibi, yıllarca adlarına kahraman deyip başımıza çıkardığımız 26 Bakû Komiserleri ve onların destekçisi olan Bolşevik-Komünist güçler, aslında halkımızın ölümüne ferman vermiş eli kanlı katiller imişler.

Lenin ve Stalin’in imzaladıkları 13 sayılı dekret’le S.Şaumyan’a Azerbaycan’ı Sovyetleştirmek karşılığında ‘Büyük Ermenistan’ hayallerini gerçekleştirmek izni verilmiş, Şaumyan ve yandaşlarının türettikleri kanlı cinayetlere, sovyetleşme yolunda atılan önemli adımlar sanılarak göz yumulmuştur. Sovyet tarihçileri ise 1918′deki kanlı Nevruz bayramını gelecek nesillerden saklamak için, Komünist Partisi’nin emriyle bu ‘bayram’ günlerindeki olayları ‘iç savaş’ adlandırmıştı.

1918 yılının kanlı mart-nisan olayları ilk kez 15 Temmuz 1918′de Azerbaycan Halk Cumhuriyeti’nin Dışişleri Bakanı Memmet Hesen Hacınski tarafından meclis gündemine getirilmiş, Gence’de milletvekili Elekber Bey Hasmemmedov’un başkanlığı ile Fevkalade İstintak Komisyonu oluşturulmuş, bu komisyon Bakû, Şamahı, Guba, Göyçay, Şuşa, Kürdemir, Zengezur vb yerlerde Ermeni cinayetleriyle ilgili zengin malzeme toplamıştır. 1919-1920. yıllarda 31 Mart-Milli Matem Günü olarak resmen anılmıştır. 78 yıl sonra Azerbaycan Cumhurbaşkanı H.Aliyev’in 26 Mart 1998 tarihli fermanıyla, 31 Mart-Azerbaycanlıların Soykırım Günü olarak ikinci kez resmen kabul edilmiştir. Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Meclisi de 31 Mart 1998 tarihli özel toplantısıyla 31 Mart- Azerbaycanlıların Soykırımı Günü hakkında beyanat vermiştir.

Bugünlerde ‘sözde Ermeni soykırımı’ tartışmaları sürerken 31 Mart gibi kanlı tarihler gözardı edilmektedir. Biz olmuş şeyleri dünyaya tanıtmakta aciz iken, Ermeniler, olmayan şeyleri olmuş gibi göstermektedirler…

Bu yazı 3012 defa okunmuştur

Turgut ARAT (Dernek ve Yönetim Kurulu Başkanı)

Cavit ALİYEV

Öztürk BAĞCI

Mülazim PAHSA

Hülya ÜNNEZ

Eşref  TUNA

İsmet ALPASLAN

Nilgün ERTAGUN

Hüseyin CENGİZ

Yeni yönetim kurulu OY BİRLİĞİYLE kabul edildi.Oylamanın ardından söz alan Turgut ARAT katılımcılara teşekkür ederek derneğin 2003 yılından bu yana yaptığı faaliyetleri anlattı.Azerbyacanın kanayan yarası Karabağ sorunundan da bahs eden ARAT toprakların en kısa zamanda geri döneceğinden emin olduğunu söyledi. Merhum Cumhurbaşkanı Haydar ALİYEV siyasetinin başarılı devamcısı İlham ALİYEVİN  ”Karabağdan asla vazgeçmeyiz” sözlerini hatırlatan ARAT bürokratik çerçevede  elimizden geleni yapıyoruz dedi.Turgut ARAT katılımlarından dolayı herkese teşekkür ederek bundan sora da Azerbaycanın Türkiyede daha fazla tanıtılması adına ellerinden geleni daha istekli bir şekilde yapacaklarını vurguladı.Kongrenin sonunda katılımcılar tarafından dilek ve temenniler belirtilmiş ve yeni yönetime “hayırlı olsun ” mesajlarını iletmişler.

Elvin MAMMADOV

İzmir

Bu yazı 1860 defa okunmuştur

Bu yazı 1448 defa okunmuştur

Azerbaycan’ın haber portalı APA’nın haberine göre, Ermeni silahlı kuvvetlerinin Agdam bölgesinde açtığı ateşte, Abdullah Şemistan (26) yaralandı.

Ağdam bölgesi Merzinli köyünde ikamet ettiği belirtilen Şemistan’ın, koyun otlatırken vurulduğu kaydedildi.

Bu yazı 1708 defa okunmuştur

Ermenistan, Dağlık Karabağ’ın Ermenilerin ataları olan antik bir Hristiyan krallığının parçası olduğunu savunmaktadır. Buna kanıt olarak da bölgedekikiliseler gösterilir. Azeri tarihçiler ise bahsi geçen kiliselerin Hristiyan Albanyalılara ait olduğunu iddia ederler. Bölgeye İslamiyet yaklaşık bin sene önce gelmiştir.

Osmanlı-Safevi savaşları döneminde Karabağ

1578 Osmanlı-Safevi seferinden sonra Osmanlı hakimiyeti altına girdi ve Berda, Hacın, Ahıstâbâd, Dizak, Hakâri ve Varand sancaklarından oluşan “Vilâyet-i Gence Karabağ” kuruldu. Ancak bir süre sonra Safevîlerin hakimiyeti altına girdi.

1722-1724’ da Rusya İmparatorluğunun bölgeye girmesiyle gerginlik yaratıldı. Osmanlı Azerbaycan’ı işgal ederek Rusların Kafkasya’ya inmesini önlemeye çalıştı ve 1724 Antlaşmasında Karabağ Osmanlı’ya verildi. 1731’den başlayan Osmanlı-İran savaşı neticesinde 1736 ’da İran’a bağlandı.

Karabağ Hanlığı

18. yüzyıldan sonra Karabağ Hanlığı’nın sınırları içinde yer alıyordu. Hanlığın hükümdarı İbrahim Halil Han idi.

Bölgenin Rusya’ya geçişi

19 Mayıs 1783′te Knez G. A. Potyomkin II. Katerina’ya yazdığı mektupta:

“Fırsat bulunca Karabağ’ı hemen ermenilerin kontrolüne vermek ve böylece Asya’da bir Hristiyan devlet kurmaktan” bahsetmekteydi.

1813 yılında imzalanan Gülistan Antlaşması ile Dağlık Karabağ Rusya İmparatorluğu’na verildi. 1822 yılında Karabağ Hanlığı ortadan kaldırıldı.

1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı ve 1804 – 1813 İran – Rus Savaşı sırasında bu bölgeye Anadolu’dan ve İran’dan Ermeni göçü yaşandı. Kaçaryönetimindeki topraklardan 1825-1826 tarihlerinde 18.000,  1828′de  50.000, 1829 Osmanlı-Rus Edirne Antlaşması ile 84.000 Ermeni Karabağ ve civar bölgelere aktarılmıştır. Dönemin Rus tarihçilerine göre, bu süreç boyunca Anadolu’dan ve şuanki İran topraklarından en az 1.000.000 ErmeniKafkasya’ya göç etmiş veya ettirilmişti. Bu göçler sonucunda I. Nikolay, Revan ve Nahçivan hanlıklarının üzerinde bir Ermeni bölgesi kurmuştu.1832 yılı Rus Çarlığı resmi nüfus sayımında Karabağ bölgesinin %64.4′ü Müslüman, %34.8′i Ermeni olarak kayda gemiştir.

Sovyetler Birliği ile Karabağ

1917 Ekim Devriminden sonra Ermeniler ile Azeriler arasında çatışma başladı. Eylül 1918’de Enver Paşa tarafından gönderilen Nuri Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu bölgeye girdi. Mondros Mütarekesinin ardından İngilizler tarafından geçici olarak işgal edildikten sonra 1919’da Azerbaycan’a bağlanmıştır.

Anastas Mikoyan da bölgenin Bakü’ye bağlanmasını istedi. Azerbaycan Komünist Partisi’nin kurduğu üç kişilik araştırma heyetinin sunduğu rapora dayanarak 30 Haziran 1921’de Özerk Bölgesi’nin kuruluşu kararlaştırıldı ve 24 Temmuz 1923’te Özerk Bölgesi ilan edilmiş ve kararı uygulamaya konulmuştur.

1989 yılında Azerbaycan parlamentosu kararıyla bölgenin özerkliği kaldırıldı.

Karabağ Savaşı

1990’ların başlarında bölgede etnik çatışmalar başladı. Ermenistan’ın Karabağ’ı kendi sınırlarına katma isteğini açıklamasının ardından bu çatışma Ermenistan ve Azerbaycan arasında savaşa dönüştü. 1991 yılında Kafkasya’da yeni cumhuriyetlerin birbiri ardına bağımsızlıklarını ilan ettiği dönemde Rusya tarafından boşaltılan üslerden elde edilen ağır silahlar, savaşta dengenin Ermenistan’dan yana ağır basmasına neden oldu.

1991-1993 yıllarında, Ermenistan Silahlı Kuvvetleri tarafından işgal edilmiş olup bu işgal günümüzde de sürmektedir. Dağlık Karabağ bölgesi tamamen Azerbaycan toprakları içinde kalmasına rağmen Ermeni ayrılıkçılar Dağlık Karabağ ile Ermenistan arasındaki Azerbaycan’a ait bölgeyi de işgal ederek bir tampon bölge oluşturmayı başarmışlar ve Dağlık Karabağ ile Ermenistan arasında bağlantı kurmuşlardır.

Ermenistan, Dağlık Karabağ bölgesini ve bu bölgenin çevresindeki altı ilçeyi (rayon) işgal etti (Azerbaycan topraklarının % 20 tekabul eder)  ve Azerbaycanda 1 milyon insan topraklarından göç etmek zorunda kaldı. Dağlık Karabağ ayrılıkçı yönetimi bu arada, 1991yılında bağımsızlığını ilan etti. Ancak bu bağımsızlık ve kurulan Dağlık Karabağ Cumhuriyeti, Ermenistan Cumhuriyeti dahil hiçbir ülke tarafından tanınmamaktadır.

Bu savaşı sona erdiren ateşkes anlaşması 1994 yılında Bişkek kentinde imzalandı.Ateşkes aslaşmasına rağmen Ermenistan Silahlı Kuvvetleri belli aralıklarla anlaşmayı bozmaktadırlar.Dağlık Karabağla bağlı Birleşmiş Milletler Teşkilatı Avrupa Şurası ve ATET in kabul ettiyi kararlara rağmen Ermenistan hala işgalci devlet olmakta devam ediyor.

HOCALI KATLİAMI

Hocalı Katliamı (Azerice: Xocalı Qətliamı) - Karabağ Savaşı sırasında 26 Şubat 1992 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti’nın Dağlık Karabağbölgesindeki Hocalı kasabasında yaşanan Azeri sivillerin Ermeniler tarafından toplu şekilde öldürülmesi olayıdır.

“Memorial” İnsan Hakları Savunma Merkezi, İnsan Hakları İzleme Örgütü göre katliam, Ermenistan’ın ve 366. Motorize Piyade Alayı’nın  desteğindeki Ermeni güçleri tarafından gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, Karabağ Savaşında Ermeni kuvvetlere komutanlık yapmış bugünkü Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan ve Markar Melkonyan’ın aktardığına göre kardeşi Monte Melkonyan, katliamın Ermeni güçler tarafından yapılan bir intikam olayı olduğunu açıklamışlar.

İnsan Hakları İzleme Örgütü, Hocalı Katliamını Dağlık Karabağ’ın işgalinden bu yana gerçekleşen en kapsamlı sivil katliamı olarak nitelendirmiştir.

Azerbaycan Cumhuriyeti’nin resmî açıklamasına göre saldırıda 106′sı kadın, 83′ü çocuk olmak üzere toplam 613 sakin hayatını kaybetmiştir.

ARKA PLANI

Dağlık Karabağ bölgesinin en önemli tepelerinden birisinde olan Hocalı kasabası Ermeni güçleri için önemli bir askerî hedef niteliğinde idi. Kasaba Hankendi’le Ağdam’ı bağlayan yolun üzerinde bulunup bölgenin tek havalimanı için üs konumundaydı. Human Rights Watch’ın raporuna göre Hocalı kasabası Hankendi’ni top ateşine tutan Azerbaycan Silahlı Kuvvetleritarafından üs olarak kullanıldığı için Ermeni kuvvetler tarafından top ateşine tutulmaktaydı.

Aralık 1991′de Hankendi çevresinde yerleşen ve Azerilerin yaşadığı Kerkicahan kasabasının alınmasından sonra, Hocalı kasabası tamamen Ermeni ablukasında kaldı. 30 Ekim’den itibaren kara yoluyla ulaşım kapanmış ve tek ulaşım vasıtası olarak helikopter kalmıştı. 20 Kasım 1991′de Hocavend semalarında Mi-8 helikopterin Ermeni kuvvetler tarafından vurulması ve sonuçda bir kaç Azerbaycan devlet resmileri, Rus ve Kazak gözlemciler dahil 20 kişinin ölümünden sonra, hava ulaşımı da kesilmişti. İşgalden önce 1991-1992 kış aylarında Hocalı sürekli olarak bombalanmıştır. Hocalıdan çıkmış mültecilerin İnsan Hakları İzleme Örgütü’ne söylediklerine göre, bazı durumlarda bombardımanlar açıkca sivil hedeflere karşı yönlendirilmiştir.Saldırı öncesi, birkaç aydır kasaba elektrik ve gazdan yoksundu.

936 km²‘lik alana sahip, savaşdan önce 2.605 aileden ibaret 11.356 kişinin yaşadığı Hocalı kasabası 26 Şubat 1992 tarihinde yağmaya maruz kalmış ve kasaba tamamıyla yok edilmiştir. Uzun süre cesetlerin alınması bile mümkün olmadı. Kasaba Alef Hacıyev komutasındaki yaklaşık 160 hafif silahlı kişiden oluşan Özel Polis Gücü (OMON) birlikleri tarafından savunulmaktaydı.İlaveten 200 kişilik savunma kuvvveti mevcuttu.

Ermeni güçleri 1992 yılının 25 Şubatı 26 Şubat’ta bağlayan gecede bölgedeki 366. Alayın da desteği ile önce giriş ve çıkışını kapadığı Hocalı kasabasında, Azeri resmî rakamlarına göre, 83 çocuk, 106 kadın ve 70′den fazla yaşlı dahil olmak üzere toplam 613 sakin öldürülmüş, toplam 487 kişi ağır yaralanmıştır. 1275 kişi ise rehin alınmış ve 150 kişi ise kaybolmuştur. Cesetler üzerinde yapılan incelemelerde cesetlerin birçoğunun yakıldığı, gözlerinin oyulduğu, başları kesildiği görülmüştür. Hamile kadınlar ve çocuklar bile bundan nasibini almıştır.

Eski ASALA eylemcilerinden Monte Melkonyan, Hocalıya yakın bölgede Ermeni askeri birliklere komutanlık yapmış ve katliamdan bir gün sonra Hocalı çevresinde gördüklerini günlüğünde anlatmıştır. Melkonyan’ın olümünden sonra, Markar Melkonyan kardeşinin günlüğünüBenim Kadeşimin Yolu (My Brother’s Road) başlığıyla ABD’de çikardığı kitapda Hocalı katliamını şöyle tasvir ediyor :

Bugünkü Ermenistan cumhurbaşkanı ve savaş süresinde Karabağ’da Ermeni güçlerine kumandanlık yapmış Serj Sarkisyan’ın İngiliz araştırmacısı ve yazarı Thomas De Waal’a söylediklerine göre :

Ermenistan Maslahatgüzar’ı Movses Abelyan, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’na Ermenistan Dış İşleri Bakanlığı tarafından takdim ettiği mektupda, Azerbaycan’ın olayı “utanmazcasına kullandığını” söylemiştir. Abelyan, eski Azerbaycan cumhurbaşkanı Ayaz Mutallibov’un Çek gazeteci Dana Mazalova ile yaptığı ve 2 Nisan 1992′de Rusya’nın Nezavisimaya Gazetagazetesinde yayımlanan röportaja dayanarak, sivillerin kaçışını kolaylaştırmak amacıyla Karabağ’daki Ermenilerin açmış olduğu dağ geçidinden yerli halkın kaçışının Azerbaycan Halk Cephesi militanları tarafından önlendiğini savunmuştur. Ayrıca Abelyan, Ermenilerin Azeri sivillere beyaz bayrak ile kasabayı terketme çağrısında bulunduğunu söyleyen bir Azeri kadınının sözünden alıntı yapan İnsan Hakları İzleme Örgütü Helsinki Watch bölümünün Eylül 1992 raporuna dayanarak, gerçekten Azeri militanlarının kaçmaya çalışanları vurduğunu yazmıştır.

Daha sonraki röportajlarda Mutallibov, Ermenileri kendi sözlerini bariz şekilde yanlış yorumlaması gerekçesiyle suçlamış ve sadece, “Azerbaycan Halk Cephesi Hocalı katliamının sonuçlarını kendi siyasi çıkarlarına kullandı” diye söylediğini vurgulamıştır.

İlaveten, İnsan Hakları İzleme Örgütü İcra Direktörü, sivil ölümlere Karabağ Ermeni güçlerinin doğrudan sorumlu olduğunu, hem kendi raporu hem de Memorialın raporunun Azeri güçlerin sivillerin kaçışını engellediğine ve sivillere ateş açtığına dair argümanı destekleyen herhangi delilin içermediğini ifade etmiştir.

Uluslararası tepki

İnsan Hakları İzleme Örgütü olayı Dağlık Karabağ Savaşı içerisinde yapılan en büyük katliam olarak nitelemiştir. Azerbaycan Parlamentosu 1994′te Hocalı’da yaşanan katliamı “soykırım” olduğunu ilan etti.

Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi’nin 30 üyesi (12 Türkiyeli, 8 Azerbaycanlı, 3 Birleşik Krallıklı, 2 Arnavutluklu, 1 Bulgaristanlı, 1 Lüksemburglu, 1 Eski Yugoslavya Federal Cumhuriyeti’nın Makedonya Cumhuriyetili, 1 Norveçli ve 1 Polonyalı) tarafından imzalanan, Ermeniler tüm Hocalıları öldürdüler ve tüm şehri harap ettiler ifadesinin de yer alan ve 19. yüzyılın başlarından beri Ermenilerin tarafından Azerilere karşı işlenen soykırım olarak tanınmaya adım atılması gerektiğini bütün parlamento üyelere söyleyen 324 nolu bildiri yayımladı.

2009′un Şubat ayında Kaliforniya Eyalet Alt Senatosu’nun üyesi Felipe Fuentes, Azerbaycan cumhurbaşkanı İlham Aliyev’e yazdığı mektupda Hocalı olaylarını Azeri katliamı şeklinde nitelendirerek, kurbanların ailelerine başsağlığını sunmuşdur

Bu yazı 1505 defa okunmuştur

İADE EDEBİLİRİZ
Ermenistan Cumhurbaşkanı Sarkisyan, Suriye’de El Vatan gazetesine yaptığı açıklamada, “Kendi kaderini tayin hakkı ve güvenlik mekanizması sağlandığı zaman, Yukarı Karabağ ile Ermenistan’ı bağlayan koridor hariç, Karabağ çevresindeki bölgelerin iadesini düşünebiliriz” dedi. Cumhurbaşkanı Sarkisyan, “Tek taraflı ödünler ve tehditlerin de mevcut sorunları daha da derinleştireceğini” sözlerine ekledi.

ERMENİSTAN İŞGALE SON VERİRSE SAVAŞ TEHLİKESİ KALKABİLİR
Öte yandan Azerbaycan Dışişleri Bakanlığı, Dağlık Karabağ sorununun çözümünde güç kullanılmaması için Bakü’yü anlaşma imzalamaya çağıran Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan’a “İşgale son ver” yanıtı verdi. Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Elhan Poluhov, görüşmelerin bu aşamasında bazı Ermeni siyaset liderlerinin açıklamaları en azından şaşkınlık ve teessüf hisleri doğurduğunu söyledi.

Azerbaycan’ın kendi yaklaşımını her zaman açıkça ilan ettiğini belirten Poluhovşöyle dedi: “Ermenistan Cumhurbaşkanı’nın kendini son derece tevazukar göstererek, Azerbaycan tarafını güç kullanmama konusunda anlaşama imzalamaya çağırırken, ne yazık ki; yenilenmiş Madrid Prensipleri’nde nazarda tutulan bir prensibi ilave etmedi. Cümlesi yarım kaldı. Aslında yenilenmiş Madrit Prensiplerine güç kullanılmaması ile birlikte toprak bütünlüğüne saygı da dahil edilmişti.”

Azerbaycan tarafının yenilenmiş Madrid Prensipleri’nin bütün bölümlerini seslendirdiğini belirten Azeri Sözcü, “Burda askeri söylemin tekrar edilmemesi sadece Ermenistan’a bağlıdır. Yani bunun için Ermenistan işgalci güçlerini Azerbaycan topraklarından kesin olarak çıkartmalıdır. Böyle bir adımla Ermenistan derhal askerileşmiş veya münakaşanın savaş yoluyla çözümü söylemini ve tehlikesini aradan kaladırabilir” diye konuştu.

Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan, ‘Euronews TV’de hafta başında Azerbaycan’a zor kullanılmaması konusunda anlaşma imzalamayı teklif etmek istediğini belirtmişti. Sarkisyan böyle bir anlaşmanın Ermenistan ve Karabağ’da yaşayanların ‘Azerbaycan’ın sorunu barışcı yoldan çözmek istediğini’ anlamalarına yardımcı olacağını söylemişti.

Bu yazı 1582 defa okunmuştur