1915 olayları sırasında Osmanlı İmparatorluğu tarafından tehcir edilen Ermenilerin sürüldüğü “Der Zor’”u ziyareti nedeniyle yaptığı ve Ermenistan Devlet Başkanlığı ofisinden yayınlanan bildiride şu sözler yer aldı:

“Saygıdeğer Beyler ve Bayanlar,

O gün burada bulunmadığım için bugün burada olabiliyorum. Beni buraya getiren ulusumun en büyük acısıdır. Bu acı, 20. yüzyılın ilk soykırımı ve uygar insanlığın en büyük utancıdır. Bu utancın lekesi, 21. yüzyılda gerçekleri inkârı politikaları haline getiren ve bunu pazarlık konusu yapanların alınlarında duruyor. Der Zor Çölü’nde, trajedinin en canavarca olayları meydana geldi. Bu trajedinin detaylarını insanoğlunun dilinde tercüme etmek mümkün değil. Ben de zaten bunu yapmayacağım.

Evlerinden, mallarından, çocuklarından, ailelerinden, sağlıklarından, son umutlarından ve en önemlisi anavatanlarından mahrum bırakılan insanlar, sahip oldukları son şeyi de kaybetmeye mahkûm edildiler. Devlet tarafından kılı kırk yararak geliştirilmiş imha planlarında hayatlarını kaybettiler. Sıklıkla tarihçiler ve gazeteciler ‘Der Zor Ermenilerin Auschwitz’idir’ diyerek Der Zor’u Auschwitz ile kıyaslarlar. Bana göre kronoloji gerçekleri tersi bir yolla formüle etmeyi gerektiriyor: ‘Auschwitz Yahudilerin Der Zor’udur’. Ermenistan’ın Devlet Başkanı olarak soruyorum, bizim Nürnberg’imiz ne zaman ve nerede kurulacak?”

NÜRBERG MAHKEMELERİ: 22 NAZİ YARGILANDI, 12′Sİ İDAM EDİLDİ

Almanya’da, 2. Dünya Savaşı’nın ardından kurulan Nürnberg mahkemelerinde, 22 Nazi görevlisi yargılandı. Savaşın galip devletleri İngiltere, Fransa, Sovyetler Birliği ve ABD’den yargıçların bulunduğu duruşmalarda, aralarında Hitler’in sağ kolu Rudolf Hess’in de bulunduğu Nazi görevlileri, masum olduklarını savundu.

20 Kasım 1945’te başlayan duruşmalar, 1 Ekim 1946’da tamamlandı. Savaş suçu ve insanlığa karşı suç işlemekle yargılananlardan 12’si idam cezasına çaptırıldı. 7 kişi ağır hapis cezası alırken, 3 kişi de beraat etti. İngiltere, kimlikleri tespit edilen Nazi liderlerinin yargılanmadan öldürülmesini önermiş; Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri ise buna karşı çıkarak, kararı yargının vermesini istemişti. Yapılan kamuoyu yoklamalarına göreyse, Alman halkı uzun yıllar Nürnberg mahkemelerinin adil olduğuna inanmadı.